NE KADAR SAMİMİYİZ

Herkesin düşüncelerinde davranışlarında samimi olduğu bir dünya düşünüyorum. Böyle bir dünyada ne kötülük olabilir ki?

Günümüzde ben çoğu sorunların samimiyetsizlikten kaynaklandığını düşünüyorum. Bu samimiyetsizliği her alanda görmek mümkün. En yakın çevrenizden alında ülkenin kaderini yönlendiren siyasi sahneye insanları en iyi şekilde aydınlanmasını sağlaması gereken basına kadar hatta dünyanın kaderini belirleyen gelişmiş ülkelere kadar bir samimiyetsizlik söz konusu..

İşte bu samimiyetsizlik gerçek görünenlerin arkasında başka şeylerin döndüğü izlenimini vermektedir. Artık gerçekte insanlar kime niçin inanacakları konusunda şaşkınlık içinde. Yıllar önce mücadele ettiğini sandığı dava yok artık. Davanın liderleri değişmiş. Sağ sol karışmış. Kişisel görüşüm zaten böyle oluşumlar yoktu. Sadece kişileri bir yerlerde toplamak için oluşturulan liderler vardı. İnsanlar birbiriyle çatışırken gün gelmiş sorun olan konular manasızlaşmış. Zaten toplum içinde bu kadar ayrılığa sebep olacak sorun ne olabilirdi ki?

Bir futbol maçının peşinden saatlerce tartışmalar yapılır ama toplumun yarası olan konular çözümsüzce ortada kalır. Yani bir yerde hergün karşımıza çıkacak bir toplumsal sorunun bir gol bir verilmeyen penaltı yada ne bileyim bir futbolcunun düşüşü kadar önemi yok galiba.

Düşünelim bir ordu içinde birlik olmazsa düşmana karşı nasıl galip olunur. Amaç bir olmalı o da yıllar önce Çanakkale de ATALARIMIZI bir araya getirip canlarını hiçe sayarak kan dökmelerine sebep olan vatanın bütünlüğüdür. İşte onlar samimiydiler. Onlar bireysel düşünce içinde değillerdi.

Şimdi günümüze tekrar döndüğümüzde seçimler öncesini düşürüm ne güzel söylemler oluyor. Ama sadece o dönem. Basın zaten hangi tarafa yakınsa o taraflı yayın yapar olmuş. Yıllarca ülkenin kaderiyle oynayanlar şimdi sanki dönemin yazarı gibi konuşurlarken bu toplumu aptalmı sanıyorlar diye düşünmeden geçemiyorum. Sesimiz çıkmıyor ya anlatıyorlar orada ki kişide saygısından mı yoksa başka sebeplerden mi bilinmez peki ama sen bu konuda yıllarca iktidar oldun ne yaptın diye soramıyor.

Aşık olanın sevdiğinin hatasını görmediği gibi peşinden gidilen kişilerin hataları görmemezlikten geliniyor. Zaten bu tür hatalarında cezası yok. Biri ülkeyi soyup soğana çevirse sonrada çıkıp bir şeyler anlatsa nedense birileri oy verebiliyor. İnsanoğlunun en büyük zaafiyetide bu galiba.Geçmiş unutuluyor ve bir kaç söylem karar vermede etkili oluyor.

Ülkelerde samimi değil diye söyledim. Ben gelişmiş ülkelerin insanlık adına bir şeyler yapma peşinde olduklarına inanmıyorum. Eğer öyle olsaydı bir tarafta israfların olduğu dünyanın diğer yanında açlıktan ölen insanlar olmazdı. Bu nedenle AB olayınıda samimi bulmuyorum. Doğru olanlar belli ve biz bunları yapmak yaşamak için başka toplumların bize tavsiyede bulunmasına ihtiyacımız yok. Üniversitelerimiz siyasi konularla prim kazanma peşind eolmak yerinde bu toplumu inceleyerek uygulanması gerekenleri ortaya çıkarsalar belki o kadar hızlı olmasada zaman içinde bu topluma en büyük iyiliği etmiş olurlar.

Bu konuda son söz olarak eğer samimi olunsaydı televizyonlar bu toplumu ve bu ülkeyi en güzel şekilde yaşanabilir bir ülke olması yolunda proğramlar yapardı. Çünkü hergün her an her eve giren topluma devamlı birşeyler öğretmenin başka bir yolu yok. Birbirini yiyen birbirine tahammül edemeyen ayrılıkçı düşünceye sahip çatışma içinde olduğumuz sürece toplumumuz ülkemiz daima yara alacaktır